آلودگی صوتی چيست؟
آلودگی صوتی به سادگی قابل تعريف نيست و با ديگر شکل های آلودگی فرق دارد، چرا که صدا زودگذر است. به اين معنا که وقتی آلودگی از بين می رود و يا به تعبير ديگر وقتی صدا قطع می شود و يا مانعی بر سر راهش قرار می گيرد، محيط از آن پاک می شود. و لذا با تعريفی که از ساير آلودگی ها نظير آلودگی شيميايی و ديگر آلودگی ها که برای هوا، خاک و آب تعريف شده است فرق می کند. به طور کلی هر نوع صدای نا خواسته چه غرش موتور جت در بالای سر شما و يا صدای پارس سگ در کوچه و يا حياط بغلی شما که تاثير منفی بر شما گذارد، آلودگی صوتی محسوب می شود. صدا باعث استرس و استرس منجر به بيماری مي شود. بنابراين هر نوع صدا که موجب آزار، بي خوابي، ترس يا هر نوع عكس العمل استرسي ديگر باشد، مي تواند آلودگي به حساب آيد. از طرف ديگر شرايط زندگی صنعتی و شهری بگونه ايست که، علاوه بر اصوات موردی ناهنجار همواره صداهای فراوانی که ناشی از کار کردن موتورها، ماشين آلات، داد و فريادهای افراد و حتی برخی از موزيک ها می باشد، در محيط توليد و پخش می شود که نا خداگاه بر اعصاب و روان انسان ها تاثير می گذارد که اهميت مقابله با آلودگی های صوتی را بيش از پيش مطرح می نمايد. امروزه مقابله با آلودگی صوتی آنچنان اهميت پيدا کرده است که در دهه اخير در کشورهای صنعتی و حتی در کشورهايی نظير امارات، قطر و ... رعايت استانداردهای ضد آلودگی صوتی برای ساختمان ها اجباری شده است.

عوارض و بيماريها
آلودگی صوتی اثرات مخرب بسياری بر سلامت انسان و حتی حيوانات و گياهان دارد. ساده ترين و ملموس ترين عارضه ای که صدای آزاردهنده برای انسان به ارمغان می آورد، کاهش قدرت شنوايی و عدم پاسخ دهی در زمان مناسب به صدا است. افزايش قند، کلسترول خون، تغيير ضربان قلب، افزايش فشار خون، افزايش هورمون آدرنالين و کورتيزول، تنگ شدن مويرگ ها و عروق، گرفتگی عضلات، کند شدن حرکات دودی شکل روده، ايجاد زخم معده، تحريکات پوستی، اثرات روحی روانی، کاهش وزن نوزادان در هنگام تولد، کاهش قدرت يادگيری در کودکان، افزايش سقط جنين، استرس، اضطراب، کم خوابی و مشکلات سيستم ايمنی بدن از ديگر عوارضی است که می توان از آنها نام برد. همه اين تغييرات حتی در زمانی که انسان فکر می کند به سر و صدای محيط اطراف خود عادت کرده است، می تواند در بدن روی دهد.

روند شکل گيری در دنيا
با توجه به افزايش روز افزون آلودگی صوتی و حاد شدن شرايط محيط زيست جوامع، کشورهای صنعتی و پيشرفته بخصوص در دهه اخير اقدامات جدی و اساسی را نسبت به مقابله با آلودگی صوتی در کلان شهرها آغاز نموده اند و در سالهای اخير ضمن تدوين استانداردهای صوتی، رعايت اين استانداردها را در پروژه های جديد ساختمانی اجباری کرده اند. واژه خانه سبز (Green Building) واژه ايست که در کشورهای صنعتی برای ساختمان های محافظت شده در برابر آلودگی صوتی، بهينه سازی مصرف انرژی و عايق کردن در برابر حرارت تعريف می شود که آرامش و سلامت را برای اعضای يک ساختمان فراهم می سازد.

وضعيت مقابله با آلودگی صوتی در ايران
وضعيت آلودگی صوتی در کلان شهرهای ايران بخصوص تهران در سالهای اخير به اوج خود رسيده و در شرايط بحرانی قرار گرفته است. خوشبختانه شهرداری تهران اقدامات مثبتی را در اين زمينه آغاز کرده است، از جمله تهيه نقشه های صوتی در برخی از مناطق تهران، تهيه ضوابط و مقررات ايزوله کردن ساختمان ها نسبت به حرارت و صوت و اجباری کردن نصب پنجره های دوجداره در ساختمانها، بررسی و اقدام برای نصب ديوارهای صوتی در بزرگراهها از جمله بزرگراه کردستان و ايجاد ايستگاههای سنجش آلودگی های صوتی در برخی از نقاط تهران در بر می گيرد. اما اين اقدامات شروع کار است و بيشتر جنبه های عمومی را در بر می گيرد ولی همراه با شهرداری، بخش خصوصی نيز بايد با طراحی و توليد و اجرای پروژه های آکوستيک نسبت به مقابله با آلودگی شهرهای بزرگ ايران تلاش گسترده ای نموده و برای ايجاد فضاهای آرام و کم صدا (خانه های سبز) در خدمت مردم کشور عزيزمان قرار گيرند.