چگونگی مديريت و کنترل صدا
اصولا صدا به طرق مختلف بسته به رسانه منتقل می شود. رسانه ماده اي است كه صدا با استفاده از آن منتقل
می شود. هوا از همه معمول تر است. صدا به شكل موج هاي كروي مانند امواج آب در هوا منتشر مي شوند. رسانه ديگر، اجسام نظير ديوار و سقف ساختمان ها و ماشين آلات و نظاير آنها می باشد که پس از برخورد امواج صوتی به آنها، اين اجسام مرتعش شده و صدا را به قسمت ديگری از جسم و ماده منتقل می کند.
برای مديريت و کنترل انتشار اصوات ابتدا بايد ميزان صدا اندازه گيری شود، اندازه گيری صدا بر حسب dB می باشد، دسی بل يک واحد اندازه گيری برای نيروی نسبی يک سيگنال است. دسی بل اصوات بين صفر (آستانه شنوايی) و 140 (آستانه درد) متغير می باشد.
آستانه شنوايي- خش خش برگها |
0db |
مكالمه آرام يا يك مكان آرام در بيرون شهر |
30db |
محيط اداري معمول محدوده شهر در شب |
45db |
صداي زمينه در يك دفتر اداري |
50db |
ميانگين صداي راديو |
60db |
صداي رد شدن يك ماشين در خيابان |
70db |
يك قطار درون شهري از يك پايانه/ صداي بلند موسيقي در يك خانه |
80db |
دريل باري در سه كرانه دورتر/ صداي رد شدن يك كاميون در خيابان |
90db |
بلند شدن هواپيماي جت در 50 كران/ صداي يك گروه راك |
100db |
حد صداي اجازه داده شده در صنعت/ صداي جيغ يك بچه |
115db |
کر شدن |
120 db |
پارس سگ |
60-130 dB |
آستانه درد |
140db |
ايزوله کردن صدا در محيط يک علم است که متخصصين امر با توجه به شدت صوت (دسی بل) و نوع سازه ها از حرکت و ارتعاش صوت در محيط جلوگيری کرده و صداهای نا خواسته را تحت کنترل و مهار خود در می آورند.